Jaka grubość poliwęglanu do szklarni wystarczy w ogrodzie

Do przydomowej szklarni najczęściej wybiera się poliwęglan komorowy o grubości 4 mm lub 6 mm. Płyta 4 mm wystarczy, jeśli szklarnia pracuje wiosną i latem i ma chronić rośliny głównie przed przymrozkami. Poliwęglan 6 mm lepiej trzyma ciepło i jest odporniejszy na wiatr i śnieg. Warto go wybrać, gdy chcesz zaczynać uprawy wcześniej, kończyć je później albo mieszkasz w rejonie z ostrą zimą.

Te wskazówki to praktyczna reguła dla poliwęglanu komorowego; dla płyt litych zalecane grubości są inne (o tym niżej).

Krótko

Na sezon wiosenno-letni wystarczy poliwęglan komorowy 4 mm, a do dłuższego użytkowania i w trudniejszym klimacie lepszy jest 6 mm. Niezależnie od grubości płyta musi mieć ochronę UV, a konstrukcja powinna mieć sztywne profile, które przeniosą obciążenie wiatrem i śniegiem.

Schemat pokazuje, które czynniki przemawiają za poliwęglanem komorowym 4 mm, a które za 6 mm, oraz jak zalecana grubość zależy od rodzaju płyty.

Czym różni się poliwęglan 4 mm od 6 mm w szklarni

Poliwęglan komorowy ma między ściankami puste przestrzenie, w których zatrzymuje się powietrze. Grubsza płyta ma wyższe komory i przez to lepiej izoluje. Rośliny w szklarni z poliwęglanem 6 mm wolniej tracą ciepło nocą, co pozwala wcześniej zacząć siew i dłużej prowadzić uprawę jesienią. Cieńsza płyta jest lżejsza i tańsza, ale gorzej znosi mróz, silny wiatr i zalegający śnieg.

Jak wybrać grubość w 4 krokach

1. Sezon. Jeśli uprawiasz tylko od wiosny do końca lata, zacznij od 4 mm. Jeśli zależy ci na wczesnym starcie rozsady i jesiennych zbiorach, wybierz 6 mm.
2. Wielkość szklarni. Im większa szklarnia i im szersze pojedyncze płyty, tym bardziej opłaca się grubszy materiał. Większa powierzchnia dachu zbiera więcej śniegu.
3. Region i położenie działki. W rejonach ze śnieżnymi i długimi zimami, a także na otwartym, wietrznym terenie, rozsądniejszy jest poliwęglan 6 mm. Na działce osłoniętej drzewami lub zabudową, w łagodniejszym klimacie, zwykle wystarcza 4 mm.
4. Budżet i konstrukcja. Grubsza płyta daje niewiele, jeśli stelaż jest słaby. Lepiej wybrać 4 mm na solidnym stelażu niż 6 mm na wiotkiej ramie.

Gotowe szklarnie ogrodowe mają zwykle grubość poszycia dobraną do konstrukcji. Porównując oferty, np. szklarnie ogrodowe z poliwęglanem 4 mm i 6 mm, sprawdzaj więc grubość płyt razem z rodzajem profili i kształtem dachu.

Poliwęglan komorowy a lity – który do szklarni

Część rozbieżności w poradach wynika z tego, że porównuje się różne rodzaje płyt. Poliwęglan komorowy występuje w grubościach od 4 do 16 mm. Poliwęglan lity to jednolita, pełna płyta o grubości od 2 do 12 mm. Lity lepiej przepuszcza światło, ale bez komór słabiej izoluje. Rekomendacja „4–6 mm do szklarni” dotyczy płyt komorowych. Do małej szklarni z poliwęglanu litego wystarcza zwykle 4–5 mm.

Na rynku są też cienkie płyty faliste (0,8–2,5 mm), stosowane głównie na dachy, oraz płyty wielowarstwowe 16–40 mm, stosowane w droższych szklarniach o lepszej izolacji. W typowej przydomowej szklarni żadna z tych skrajności nie jest potrzebna.

Czy konstrukcja jest równie ważna jak grubość płyt

Tak. Śnieg i wiatr obciążają cały układ, a nie tylko poszycie. Stelaż ze stali ocynkowanej jest odporny na korozję i sztywny. Profile stalowe występują m.in. w przekrojach 20×20 mm i 40×20 mm. Grubszy profil lepiej znosi obciążenie śniegiem i wiatrem. Ocena, czy lepsza jest stal, czy aluminium, zależy od sprzedawcy. Część z nich przedstawia aluminium jako standard, bo jest lżejsze i odporne na korozję, a część wskazuje stal ocynkowaną jako bardziej wytrzymałą przy zbliżonej cenie.

Znaczenie ma też kształt szklarni. Dach łukowy równomiernie rozkłada nacisk i łatwiej zrzuca śnieg. Szklarnia z prostymi ścianami, typu „domek”, daje więcej użytkowej przestrzeni przy ścianach, ale w śnieżnym rejonie wymaga mocniejszej konstrukcji.

Częste błędy przy wyborze grubości

• Za cienka płyta w śnieżnym rejonie. Poliwęglan 4 mm na dużym dachu, z którego nikt nie odgarnia śniegu, może się odkształcić lub pęknąć.
• Brak ochrony UV. Płyta bez warstwy UV szybko żółknie, matowieje i staje się krucha. Wtedy nawet 6 mm nie pomoże.
• Płyta UV zamontowana odwrotnie. Strona z filtrem UV musi być skierowana na zewnątrz.
• Gruba płyta na słabym stelażu. Oszczędność na profilach niweluje zalety grubszego poszycia.
• Mylenie płyty litej z komorową. Porównywanie ich wyłącznie po grubości prowadzi do złych decyzji.

Jak sprawdzić płyty przy zakupie

• Zmierz grubość płyty suwmiarką na krawędzi. Deklarowane 6 mm nie powinno w praktyce okazać się wyraźnie cieńsze.
• Poszukaj oznaczenia strony z ochroną UV na folii lub nadruku płyty.
• Sprawdź, czy ścianki komór są równe i nie uginają się pod lekkim naciskiem palca.
• Poproś o informację, czy profile są ocynkowane, i o ich przekrój.

Wpisz tu nagłówek

Pytania i odpowiedzi

Czy poliwęglan 4 mm wystarczy do szklarni?

Tak, jeśli szklarnia jest używana od wiosny do końca lata i stoi w miejscu osłoniętym. Przy śnieżnych zimach i dłuższym sezonie lepszy będzie 6 mm.

Czy poliwęglan 6 mm pozwala uprawiać przez cały rok?

Wydłuża sezon i ułatwia wczesny siew, ale całoroczna uprawa w Polsce wymaga zwykle dodatkowego ogrzewania.

Czy do szklarni potrzebna jest ochrona UV?

Tak. Bez filtra UV płyta traci przejrzystość i wytrzymałość niezależnie od grubości.

Poliwęglan lity czy komorowy?

Do typowej szklarni lepszy jest poliwęglan komorowy, bo lepiej izoluje. Płyta lita przepuszcza więcej światła, ale słabiej trzyma ciepło.

Czy grubszy poliwęglan zastąpi mocniejszą konstrukcję?

Nie. Odporność na wiatr i śnieg zależy także od sztywności profili i od kształtu dachu.